25.04.2016

ARDIÇ ORMANLARINDA BAKIM ÇALIŞMALARI

Global Bilgiler  /  at  16:08  /  No comments

Global Bilgiler
Meşçere bakımında; orman kurma aşamasından başlayarak; ekolojik koşullar, türün biyolojik özelliklerine göre belirli gelişim dönemlerinde yapılan teknik uygulamalardan bahsedilir.
Gençlik Bakımı
Genç fidanların yaşamını garanti etmek amacıyla gerçekleştirilen müdahalelerdir. Ardıç sahalarında gençlik bakımında birincil amaç, kuraklık etkisini en aza indirmek ve biyolojik etkinliği artırmaktır. Bu nedenle gerekli ot alma, çapalama öncelikle tekniğine uygun yapılmalıdır. Gerek görülen sahalarda malçlama, azot gübrelemesi hatta sulama uygulaması da ilk yılda uygulanabilir. Ardıçlarda ana hedef ilk yeşerim döneminin atlatılmasıdır. Bu aşamadan sonra kuraklıktan ölümler çok azdır. Eğer tavşan ve diğer evcil hayvanların otlatması söz konusu olmazsa elde edilen fidanlar sahada kalıcıdır. Buna rağmen; ardıçlarda başarıdan emin olabilmek için çalışma sahalarının en az 2 yıl gözlenmesi ve bakım çalışmalarının aksatılmaması gerekir. Daha ileri yaşlarda ise sahanın durumuna göre yapılacak müdahale, en ekonomik şekilde uygulamacılarca kararlaştırılmalıdır. İkinci yılın sonunda; ardıç ve andız ağaçlandırma çalışmalarında %70, tohum ekimi yöntemi ile gerçekleştirilen çalışmalarda ve doğal gençleştirme çalışmalarında % 60 oranındaki başarıyı yeterli görmek gerekir.
Üçüncü yeşerim döneminin sonunda; tohum ekimi veya doğal yolla oluşmuş gençleştirme sahalarında gençlik bakımı çalışmalarında ilk müdahalede hektarda 2-3 bin fidanın bırakılması, daha kötü yetişme ortamlarında ise bu sayının 1500-2000 adede çekilmesi yeterlidir. Boz ardıç ve yağ ardıç karışımlarında yağ ardıçları koruyucu müdahale esastır. Bu aşamadan sonra tamamlama çalışması yapılması düşünülüyorsa mutlaka 1+0, 2+0 veya 1+1 tüplü fidanlar kullanılmalıdır. Fidan dikiminin uygun olmadığı alanlarda ise yeniden tohum ekimi yöntemi uygulanır. Otlatma ve tavşan yemesinden kaynaklanan zararların oluşması durumunda ardıçların vejetatif gelişme yeteneğine güvenmek gerekir. Bu tür fertler koruma sağlanması durumunda hızla kendilerini toparlayacaktır. Böyle durumlarda 3-5 yıl bekleyip çoklu gövde gelişimini engelleyici müdahaleler yapılır. Ardıç sahalarında kollüvyal birikintilerde ve fizyolojik derinliği iyi sahalarda sedir (Teke Yöresi ve Göller Bölgesi), karışımda düşünülmesi gereken en önemli türdür. Gençlik bakımı esnasında sahaya doğal yolla gelen diğer ibrelilerle yabanıl meyve ve bazı yapraklı taksonlar korunmalıdır. Gençlik çağının sonlarında ağaçlar 1-1.5 m boya geldiklerinde %50 budama uygulamasında yarar vardır.
Sıklık Bakımı
Global Bilgiler
Mevcut ardıç gençliklerinde birçok alanda ocak gelişimi gözlenmektedir. Bunun iki ana nedeni vardır. Birincisi, fidanlar ilk yıllardan bu yana keçiler ve diğer hayvanlar tarafından yenmekte, ikincisi ise ekstrem iklim değerlerinde çimlenen ardıç fidecikleri geç donlardan etkilenerek daha fidecik aşamasında tepesini kaybetmekte ve 3-10 adet arasında çatallı sürgün geliştirmektedir. Bu duruma daha gençlik bakımı çalışmalarında müdahale edilmelidir. Birçok alanda sıklık bakımı çağına gelmiş benzer bükler de söz konusudur. Buralarda da teklemeye gidilmesinde büyük yarar vardır. Böyle alanlarda sıklık bakımı çalışması ile budama uygulamasının kombinasyonunda yarar vardır.
1-1.5 m boyuna gelmiş ardıç gençliklerinde %30 ve sıklık çağına gelmiş sahalarda %50 dal budaması yapılması boy gelişimini olumlu yönde etkililer. Dal budamasının diğer bir yararı da oluklu gözde oluşumunu engellemesidir. Fertler 6 metre boya geldiklerinde alttan üç metresinin budanması yeterlidir. Budanma uygulaması bu dönemde 5-10 yılda bir tekrarlanmalıdır. Uygulamada önce tarha ile dallar kabaca kesilir, ardından budama testeresi ve makas ile gövdeye sıfır olarak dallar kesilir. Bu uygulama hem iş verimliliğini artırır hem de dalın ağırlığı azaldığından kabuk soyulmasını engeller. Budama uygulamasının boy gelişimini olumlu yönde etkilemesinin nedeni; ardıçlarda su tüketiminin azalması dolayısıyla da kuraklık etkisinin azalması, enerjisini kütle artımından çok boy gelişimine vermesidir. Budamada dikkat edilecek en önemli husus dalların gövdeye sıfır kesilmesidir. Aksi takdirde özellikle güneşten tam yararlanan bireylerde budanan kısımlardan yeni sürgünler çıkar.
Doğal sıklıklarda sahada bırakılacak fert sayısı tamamen sahanın ekolojik koşullara bağlıdır. Bu duruma yörenin teknik elamanları karar vermelidir. Sıklık bakımında mutlaka rutin bakım kurallarına uyulur. Uygulamalar da bük kenarları (perdeleri) asla budanmamalıdır. Genelde ardıç sahaları homojen toprak yapısına sahip olmadığından ağaçların dağılımında homojenlik önemsenmez. Bırakılan fertler derin topraklı alanlarda daha sık, sığ topraklı alanlarda daha seyrek olacak şekilde yapılır. Ardıç sahalarının çoğunda üç kapalılıkta orman kurma amaçlanmamalıdır. Optimum kapalılık %60-70 olup sığ topraklı alanlarda bu oran %50-60’a çekilmelidir. Ardıçların ışık ağaçları oldukları da asla göz ardı edilmemelidir. Çünkü ardıçlar optimumda tek tabakalı ormanlar kurar.
Aralama
Ardıçlarda çoğu alanlarda kuvvetli dal budanmasının gerçekleşmesi beklenemez. Bu nedenle aralama kesimlerine, istikbal ağacı adaylarının belli olduğu dönemde başlanır. Bu dönemde meşçere ortalama boyu 6 metreye ulaşmış olması arzulanır. Aralama kesimleri genç ve orta yaşlı ormanlarda 10 yılda bir, yaşlı ormanlarda ise 20 yılda bir yapılmalıdır. Genç yaşlardaki büklerde budama yüksekliği belirli sayıdaki fertte 4-5 metreye kadar çıkartılabilir. Ardıçlar ışık ağaçları olduklarından ve ekstremlerde yayıldıklarından tüm yaşlarda, ekolojik duruma göre mutedil veya kuvvetli alçak aralama uygulanır. Kapalılık %70 veya üzeri değerlere ulaşmışsa, her aralama uygulamasında kapalılık en az %10 oranında azaltılır. Mümkünse aralama kesimlerinin ardından kapalılık yetişme muhitine göre %50-60’a düşürülür. Ardıçlarda üç kapalılık arzulanmaz, amaç iki kapalılıkta ormanlardır. Uygulamada alçak aralamanın temel prensiplerine uyulur. Ara ve alt durumdaki fertler mutlaka çıkartılmalıdır.
Ardıç yayılış alanlarının ekolojisi sık ve kapalı meşcerelerin oluşumunu ve birim alandaki fert sayısını kısıtlamaktadır. Ardıç sahalarında yetişme ortam ana belirleyicidir. Bu nedenle de sık (üç kapalılıkta) meşçereler kurmaya çalışmak, beklenen gelişmenin elde edilememesi ile sonuçlanır. Dağ zonlarında ve yağ ardıç yayılış alanlarında çok fazla kar yağabilmektedir. Bakım çalışmaları kar baskısına direnci artıracak şekilde yapılır.
Mevcut yaşlı meşçerelerde ve idare süresinin yarısının geçmiş olduğu meşçerelerde ise sadece temizleme kesimlerinin yapılması yeterlidir. Yaşlı meşçereler anıtsal nitelikte değilse hızla gençleştirilmelidir.

Share

0 yorum:

ZIRAI DON DOLU EROZYON ÇIĞ DÜŞMESİ SU TAŞKINLARI KURAKLIK HORTUMLAR SİS KUVVETLİ RÜZGAR VE FIRTINA ORMAN YANGINLARI HEYELAN SEL BASKINI YANARDAĞ PATLAMASI DEPREMLER TSUNAMİ TRUF MANTARI KUŞ CENNETİ NEMRUT KRATER GÖLÜ COMBATING DESERTIFICATION

Copyright © 2013 Global Bilgiler. WP Theme-junkie converted by Bloggertheme9
Blogger templates. Proudly Powered by Blogger.